تندرستی، قدرت و بنیه

 

گیاهخواران به هیچ وجه با کمبود قدرت جسمی و یا سرعت عمل روبرو نمی شوند.
استادان یوگا در نواحی هیمالیا که گیاهخواران معتقدی هستند برتری خود را از نقطه نظر طول عمر، مقاومت در مقابل امراض، تحمل نمودن شرایط محیطی سخت و همچنین در انعطاف پذیری و سالم بودن و داشتن سرعت عمل بر سایر افراد بشر ثابت نموده اند. خستگی جسمانی نزد کسانی که گوشت می خورند چندین بار بیشتر از گیاهخواران است بعلاوه گوشت خواران اغلب خسته، بیحوصله و دارای چهره هایی زرد و رنگ پریده بوده و طرفدار خانه نشینی و شب زنده داری هستند. ولی در کسانی که چندین سال گیاهخواری را بطور جدی دنبال کرده اند، میل به زندگی، شور و نشاط زیاد و علاقه به تفریحات سالم و بازی و ورزش دیده می شود. دیوکیلر Dave Keeler که در تمام طول عمر خود گیاهخوار بود بسال 1357 میلادی در هوائی بد برنده مسابقه 24 ساعته نورت رد North Road شد که این دومین رکورد طولانی ایست که تا بحال ثبت گردیده است، همچنین مری رز Murry Rose که هیچگاه از گوشت تغذیه نکرده بود توانست در المپیک 1956 در سن 17 سالگی سه مدال طلا در رشته شنا و بسال 1960 یک مدال طلا دیگر نصیب خود نماید. در معرفی ورزشکاران میوه خوار دیگر باید از «کارل مان» در مسابقه «دوگرب» و «وویت» در استکهلم و «نوری» نام برد.

چه خوراکی را بیشتر دوست داریم

 

خوراکی را که به آن عادت کرده باشیم، شخص هندی ترشی منگو و خورشت کاری را دوست دارد، شخص انگلیسی از ماهی و سیب زمینی خوشش می آید و ایرانی ها از قورمه سبزی و چلوکباب و خورشت بادمجان لذت می برند. علت این امر فقط این است که اگر ما در چین بزرگ شده بودیم از دیدن غذاهای چینی مثل خوراک خرچنگ دهانمان آب می افتاد ولی حالا شاید حالمان هم بهم بخورد. چون ذائقه انسان تابع عادت او می باشد، آن چیزی را دوست دارد که به آن عادت کرده. از بچگی اگر وقتی گرسنه می شدیم در بشقابمان بجای غذاهای عجیب و غرب و من در آری، سیب و کشمش و گردو می گذاشتند، همان احساسی را که امروز برای فسنجان و جوجه کباب داریم، برای هلو و گلابی داشتیم، خوراکهایی که سالم، طبیعی و خوش عطر و طعم هستند. لذا دلبستگی انسان به خوراکهای غیر طبیعی فقط بخاطر عادت است و بس چه بهتر که با آگاهی به این مطلب در صدد تغییر آن بر آید.

اقتصاد و گیاهخواری

 

خوراک های نباتی برتری مهمی از نقطه نظر اقتصاد بر اغذیه حیوانی نشان می دهد، قیمت آن ها کمتر از یک سوم خوراک های حیوانی است. تا بحال این سوال را از خود پرسیده اید که چرا خوراکهای گوشتی گرانترین خوراکها هستند؟  
یک مزرعه غذا لازم است تا حیوان بالغ شود و بتوان از گوشت آن استفاده کرد. در صورتی که غذایی که از گوشت حیوان بدست می آید یک دهم غذایی نیست که از همان مزرعه می شد بدست آورد. در فصل زمستان هزینه ی جمع آوری و انبار کردن خوراک دامها را نیز باید با آن جمع کرد. همچنین هزینه ی نگهداری و پیشگیری از بیماری را باید بدان افزود و در نهایت با هزینه ی تاسیس سردخانه هایی که بتوان گوشت را در آنها نگهداری کرد جمع کنید آنوقت متوجه می شویم که چرا به لحاظ اقتصادی اینقدر تفاوت وجود دارد.
اگر فرض بگیریم که برای هر فرد در دنیا یک آکر خاک حاصلخیز وجود داشته باشد، بنا به اظهارات « سرجان راسل » ( رئیس ایستگاه آزمایشی رمتای استد) برای انسانهای همه چیزخوار 1.63 آکر زمین لازم است. در صورتیکه برای خوراک گیاهخواران هر فردی بین 0.5 تا 0.6 آکر زمین لازم است و ما به التفاوت این یعنی 1.03 آکر فقط برای بدست آوردن مواد کوشتی است.
ذخیره ی غذاهای گوشتی معمولا مشکلتر است و نیاز به تکنولوژی پیشرفته و هزینه بیشتر دارد. در روزگاران گذشته هرگاه قحطی می شد ابتدا حیوانات بودند که کشته می شدند و نگهداری از گوشت آنها امکان پذیر نبود. امروزه نیز یک بیماری اپیدمی می تواند تعداد زیادی از دامها را به کام مرگ بکشاند و همه هزینه های انجام شده را به حدر دهد.
امروزه با پیشرفت علم، هر چند از تلفات و مرگ و میر دامها به میزان قابل توجهی کاسته شده (گرچه هنوز خیلی از بیماریها مثل سرطان، طب برفکی، انفولانزای مرغی و... بدون درمان هستند)، ولی مبالغ هنگفتی صرف نگهداری و واکسیناسیون دامهایی می گردد، که در محیطهای غیر طبیعی رشد کرده و به مرضهای سختی دچار شده اند. این بیماری ها اغلب به علت تغییرات غیر طبیعی ژنتیکی و همچنین تزریق هورمون های متعدد، داروهای شیمیائی و تلقیح مصنوعی برای اینکه حیوانات بتوانند چند بار در سال بزایند و خیلی زودتر از موقع معمول بالغ شوند و چاق گردند، بوجود می آید.
 اگر همه مردم گیاهخوار می شدند زمین ما می توانست سه الی پنج برابر ساکنین کنونی خود را خوراک دهد. « الکساندر هومبلد » معقتد است که یک تکه زمین که حاصل آن ده نفر را خوراک می دهد، اگر سبزه آن را برای پرورش چارپایان به کار برند، بیش از یک نفر نخواهد توانست از آن تغذیه کند. در مکزیک همین زمین می تواند 240 نفر را از حاصل لوز سیر بکند.
مسیو « لوژاند» از نقطه نظر اقتصاد راجع به خوراک فرانسویان گفته: « ما خوراک خودمان را با حیوانات تقسیم می نماییم و آنان ده یک آن را از شیر و گوشت و چربی خودشان به ما رد می کنند. وقتی که به یک خوک شیر و سیب زمینی بدهند تا این که پروار شود، این ده روز خوراک ماست که برای یک روز معاوضه می نماییم.»
نه تنها خوراک های نباتی هیچ گونه مواد سمی در بدن از خود باقی نمی گذارند، بلکه به لحاظ اقتصاد همانطور که شرح آن رفت بسیار به صرفه هستند.